Donderdag is een normale dag zonder echte bijzonderheden. De ontsteking aan mijn ogen herstelt zich maar langzaam, maar er zit vooruitgang in en ziet er vergeleken met twee weken geleden al een stuk beter uit.
Vrijdagochtend meld ik mij weer in het ziekenhuis voor de geplande CT-scan van 09.15 uur. Vijf minuten eerder word ik al afgeroepen en kan het scannen beginnen. Je moet daarvoor stil liggen op een soort matras, terwijl het lichaam in de opening van de eigenlijke scanner schuift. De opening is een soort ring, die van voor en achter open is. Vanuit de scanner wordt met een dunne röntgenstraal het lichaam vanuit verschillende richtingen gescand. Hierbij schuif je telkens een klein stukje op waardoor een volgend stuk kan worden gescand. Uiteindelijk zet de computer alle informatie om in beelden. Dit proces duurt een minuut of tien en even na 09.30 uur sta ik weer op de gang en kunnen we terug naar huis. Een vroegertje dus deze keer.

Vandaag, zondag, heb ik mij wat ingelezen over de stamceltransplantatie en de voorbehandeling voor het oogsten van de stamcellen waarvoor ik morgen drie dagen in het ziekenhuis moet worden opgenomen. Ik krijg daar een hoge dosis chemotherapie (cytostatica) om de nog aanwezige kwaadaardige stamcellen in het beenmerg te vernietigen. Vervolgens krijg ik woensdag een aantal injecties met groeihormonen mee naar huis om deze een aantal dagen dagen bij mijzelf toe te dienen. Door deze injecties komen er tijdelijk nieuwe gezonde stamcellen in het bloed en worden zo gemobiliseerd om ze vervolgens te kunnen oogsten. Spannend dus allemaal weer!

We zijn inmiddels aardig gewend om weer thuis te zijn. Je hebt hier alleen meer omhanden dan in de camper. Daar ben je gewoon sneller klaar met veel dingen. Het slapen gaat gelukkig ook thuis weer goed. Nog maar even van genieten want vanaf komende maandag zal dat ongetwijfeld anders worden als ik de zware kuur krijg.

Woensdag melden we ons om 09.15 uur in het LUMC. Terug van weggeweest zou je kunnen zeggen. We hebben eerst een gesprek met de behandelend arts met aansluitend een lichamelijke controle. Daarna wordt er een beenmergpunctie gedaan, dat gebeurt vanuit de heup. Het gebied wordt eerst ontsmet en vervolgens wordt het weefsel verdoofd. Bot zelf kan niet verdoofd worden, daarom is een beenmergpunctie een pijnlijk iets. Er gaat eerst een soort appelboortje door het weefsel heen tot het bot wordt bereikt. Vervolgens wordt met draaiende beweging de naald door de harde buitenkant van het bot geduwd. Als de naald het merg heeft bereikt, wordt een spuit aan de naald gezet om weefsel op te zuigen. Deze ingreep duurt een minuut of tien. Dan wordt er via de arm bloed afgenomen, in mijn geval vier buisjes. Daarna moet ik mij melden op de hartpoli voor een elektrocardiogram (ECG). En we eindigen op de afdeling radiologie voor twee foto’s, een thorax- en een longfoto.
Om 12.00 uur zijn we klaar en kunnen weer naar huis. Vrijdagochtend moet ik nog een keer terug voor een CT-scan “whole body”.

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan! Met een camper ben je snel klaar voor vertrek. Ik heb gelukkig goed geslapen wat belangrijk is omdat de siësta er vandaag bij inschiet. Nog even langs de receptie om de kaart van de slagboom in te leveren en au revoir te zeggen. We rijden richting Amiens en belanden op de speciale camperplaats in Conty, zo’n 22 km voor Amiens. Hier fietsen we nog een rondje door het natuurgebied en langs de vele kleine vennen nabij Conty.

Zaterdag. Om 09.00 uur rijden we verder en komen via Lille en Antwerpen terug in Nederland. Staan meteen in de file bij Rotterdam en zijn in de middag weer thuis. We kijken terug op twee heerlijke weken waarin we even in een andere wereld leefden en soms aan andere dingen konden denken dan aan ziekenhuizen, artsen en behandelingen. Twee weken die mij duidelijk goed hebben gedaan! ’s Avonds weer in het vertrouwde bed van thuis.

Na een goede nachtrust kunnen we de spullen uitpakken, de wasmachine laten draaien en koffie met de kinderen drinken. Voor het weer hadden we niet terug hoeven komen; het is fris en moeten zelfs de kachel aan doen. De ontstoken ogen zijn nog niet heel erg verbeterd; we krijgen via de huisarts een nieuw zalfje dat ik drie in plaats van twee keer per dag moet aanbrengen. Ben benieuwd!

Maandag zitten we weer in de huiskamer alsof we niet zijn weggeweest. Buiten is het ronduit herfstachtig met een druilerige regen en een krachtige wind. Raar om weer een hele dag binnen te moeten zitten. Wat dat betreft was het beter geweest als we afgelopen vrijdag verder zuidwaarts konden rijden. Maar ja, komende woensdag begint het ziekenhuisleven weer als ik mij moet melden voor de beenmergpunctie en andere onderzoeken. Nog maar even niet aan denken!

Het worden uiteindelijk zes nachten dat we op deze camping “Val de Blois” blijven. Iedere dag is hier bijna een feest vanwege het mooie zomerweer. De camping wordt druk bezocht door fietsers met allemaal van die piepkleine tentjes. Ook wij fietsen iedere dag, de ene keer kort naar Blois en een andere keer weer een langere route. De langste tocht is 27 km, en die afstand gaat mij goed af. Sowieso voel ik mijn conditie iedere dag weer iets vooruitgaan. Het enige dat mij dwars zit, zijn de ontstoken ogen die maar heel langzaam lijken te verbeteren. Het slapen gaat goed, maar ben iedere ochtend wel tussen 05.30 en 06.00 uur wakker. Maar dan heb ik wel zes uur geslapen met meestal 1 of 2 tussenstops. Maandag rijden we met de camper naar een bandencentrale in Blois om hier twee nieuwe achterbanden te laten monteren. Want met een kapotte reserveband blijven rijden, is natuurlijk niet verstandig.

Donderdag houden we het hier voor gezien en hebben inmiddels Chartres op ons verlanglijstje gezet. Via een mooie binnenweg rijden we er in de ochtend naar toe en komen terecht op camping “Les Bords de l’Eure”, op 3 km van het centrum. We gaan er de indrukwekkende kathedraal bekijken en genieten van een smakelijke lunch in een nog altijd aangenaam najaarszonnetje. Morgen moeten we weer verder, want we willen zaterdagavond thuis zijn.

Wij zijn inmiddels twee keer verplaatst. Vrijdag naar de camping in Cheverny. Die lag echter geheel onder de bomen en de zon kwam er maar niet door. Wel een mooie fietsroute gereden. De volgende dag maar verder gereden naar Blois. We vinden er een mooie camping, direct aan de oever van de Loire. Een ruim natuurterrein met grote staanplaatsen.

Met mij gaat het redelijk tot goed. Slapen doe ik al een stuk beter dan een week geleden en de botpijn lijkt ook wat minder. Ik werk hard aan de conditie door iedere dag een stuk te fietsen en elke keer smokkel ik er een paar kilometer bij. Wel heb ik nog steeds last van twee ontstoken ogen. Inmiddels via de huisarts een zalfje in de plaatselijke pharmacie gehaald en dat lijkt nu langzaam tot verbetering te leiden. De laatste dagen is het hier volop zomer, overdag zelfs erg warm. Zo konden we gisterenavond nog tot 19.30 uur buiten eten. Gewoon heerlijk!

Er volgen twee feestdagen op rij. Vandaag de eerste omdat ik jarig ben! Het voelt heel bijzonder en anders dan anders dat ik weer een jaar ouder ben geworden. Het eerste cadeautje is dat ik weer beter heb geslapen dan gisteren. Het wordt een feestelijk ontbijt met cadeautjes en kaarten. Vanaf 08.00 uur komen de eerste felicitaties per sms binnen en dat blijft eigenlijk de hele dag doorgaan. Het voelt goed te weten dat zoveel familieleden, vrienden en niet te vergeten oud-collega’s aan je denken. Helaas is het vandaag wat regenachtig, dus van fietsen komt er weinig. Wel gaan we lunchen in het dorp en genieten er van een smakelijk gerecht. En omdat ik jarig ben, doen we eens gek: voor allebei een glaasje wijn bij het eten. En dat is lang, heel lang geleden. ’s Avonds word ik getrakteerd door Freek met een geweldige Verkiezingsconferance. Het slotdebat met de lijsttrekkers maakt de dag tenslotte af!

De tweede feestag is natuurlijk omdat er vandaag, woensdag, Tweede Kamerverkiezingen worden gehouden. Om 08.15 uur sms-t onze oudste dochter dat mijn stem (bij volmacht) is uitgebracht. Het wordt spannend. Wordt het Rutte of toch Samsom? We fietsen naar het naburige dorp voor wat boodschappen en bij terugkomst noteer ik, niet zonder enige trots, 20 km op de teller. Tijdens het fietsen heb ik eigenlijk nergens last van, maar eenmaal lopend in de supermarkt, voel ik de pijn in mijn rug snel opkomen. Heb ook nog steeds last van die ontsteking bij mijn oog, en nu lijkt ook het andere oog er door aangestoken. 

Donderdag. Het bed en ik hebben elkaar gevonden en het slapen gaat dan ook steeds beter. Vandaag gaan we de camper weer eens verkassen en rijden 55 kilometer verder naar de camping in Cheverny. Een dorp met een prachtig kasteel dat al sinds 1922 dagelijks veel dagjesmensen trekt. Ook vandaag fietsen we weer een uurtje en kiezen voor een van de vele uitgezette routes. Bij terugkomst staat er wederom 20 km op de teller…!

Na een redelijke nachtrust voel ik mij goed genoeg om vandaag te gaan rijden. Eind van de ochtend vertrekken we. Het geeft al direct een goed gevoel. Maar dan anderhalf uur verder in België, nabij Lokeren, horen we ineens een “bonke, bonke” geluid. De camper doet ineens raar, snel gas terug, alarmlichten aan en de vluchtstrook op. Over 1 km een pompstation. Heel langzaam rijden we er de P op en zien de gescheurde lekke band, rechtsachter. Is nog goed afgelopen! Moeten een uur op de Belgische wegenhulp “Touring” wachten. Staan gelukkig in de schaduw want het is ruim 30 graden. De gearriveerde monteur werkt razend snel en de reserveband ligt er met 10 minuten om. Wij kunnen gelukkig weer verder en zijn om 18.30 uur op de geplande camping in Peronne voor de eerste overnachting. Wat een middag!

Zondag. Redelijk geslapen. Het bed in de camper is qua confort niet zoals thuis en daar moet ik gewoon nog even een wennen. Verder zijn er geen klachten. We rijden na de koffie verder en willen ergens ten zuiden van Parijs stoppen. Op de zuidelijke rondweg van Parijs komen we ineens in een mega-file terecht. Zo wordt het ruim een uur lang remmen, stapvoets rijden en stilstaan. Buiten is het tropisch warm. De stoel van de camper zit gelukkig heel goed en het lange zitten geeft vooralsnog geen extra problemen. Waar ik wel hinder van heb, is een ontstoken rechteroog. Hoe ik daar nu weer aan kom…? Goed, eind van de middag staan we op een mooi natuurpark van 9 hectaren in Nouan le Fuselier, midden in het Sologne gebied.

Woensdag. Als ik uit bed stap, voel ik me behoorlijk loom, zo’n zombie gevoel wat ik al vaker heb gehad. Je bent dan niet vooruit te branden. Geen lekkere start voor een rustperiode. Het wordt dan ook een weinig actieve dag. Dan maar aan iets leuks denken. De behandeld arts heeft ons aangeraden om er de komende tijd even tussen uit te gaan, weer nieuwe energie opdoen voor de volgende fase van begin oktober. Nel en ik bespreken de mogelijkheden. Dan is het goed dat we de camper hebben staan. We besluiten, als het verder goed gaat, om eind van de week richting Frankrijk te rijden. Waarheen en hoe lang dat zien we dan al weer. We kunnen ons er nu al op verheugen en beginnen alvast wat dingen op te schrijven die we niet mogen vergeten mee te nemen.
Donderdag overheerst nog steeds het lome gevoel. Beetje nergens zin in. ’s Morgens toch maar op de fiets gestapt voor wat boodschappen en langs de opticien om de nieuwe bril op te halen. Krijg ’s middags bezoek van Addy en Coen, twee oud-collega’s van mijn werk. Het is erg gezellig, zitten heerlijk in de tuin en praten over van alles en nog wat. ’s Avonds maar een beetje vroeg naar bed gegaan. Het duurt dan ook niet lang voor ik in slaap val.
Vrijdag gaat het conditioneel gelukkig weer beter. Zeker ’s morgens. Lekker veel gefietst en naar de kapper. Als het zo doorgaat, zouden we morgen kunnen vertrekken. Dus daar koersen we nu maar op af. Eind van de middag lijkt de fitheid over en voel ik de vermoeidheid met wat lichte pijn weer toenemen.

Mochten we inderdaad zaterdag vertrekken, dan zal de verslaggeving wat onregelmatiger kunnen worden. Onderweg ben ik met de iPad immers afhankelijk van wifi verbinding. Misschien in dit verband een keer de tip van Walter herhalen om gebruik te maken van Wonderscan, waarmee je automatisch en gratis via e-mail op de hoogte wordt gehouden als iets nieuws op websites wordt geplaatst.