We zijn inmiddels aardig gewend om weer thuis te zijn. Je hebt hier alleen meer omhanden dan in de camper. Daar ben je gewoon sneller klaar met veel dingen. Het slapen gaat gelukkig ook thuis weer goed. Nog maar even van genieten want vanaf komende maandag zal dat ongetwijfeld anders worden als ik de zware kuur krijg.

Woensdag melden we ons om 09.15 uur in het LUMC. Terug van weggeweest zou je kunnen zeggen. We hebben eerst een gesprek met de behandelend arts met aansluitend een lichamelijke controle. Daarna wordt er een beenmergpunctie gedaan, dat gebeurt vanuit de heup. Het gebied wordt eerst ontsmet en vervolgens wordt het weefsel verdoofd. Bot zelf kan niet verdoofd worden, daarom is een beenmergpunctie een pijnlijk iets. Er gaat eerst een soort appelboortje door het weefsel heen tot het bot wordt bereikt. Vervolgens wordt met draaiende beweging de naald door de harde buitenkant van het bot geduwd. Als de naald het merg heeft bereikt, wordt een spuit aan de naald gezet om weefsel op te zuigen. Deze ingreep duurt een minuut of tien. Dan wordt er via de arm bloed afgenomen, in mijn geval vier buisjes. Daarna moet ik mij melden op de hartpoli voor een elektrocardiogram (ECG). En we eindigen op de afdeling radiologie voor twee foto’s, een thorax- en een longfoto.
Om 12.00 uur zijn we klaar en kunnen weer naar huis. Vrijdagochtend moet ik nog een keer terug voor een CT-scan “whole body”.