Na een redelijke nachtrust voel ik mij goed genoeg om vandaag te gaan rijden. Eind van de ochtend vertrekken we. Het geeft al direct een goed gevoel. Maar dan anderhalf uur verder in België, nabij Lokeren, horen we ineens een “bonke, bonke” geluid. De camper doet ineens raar, snel gas terug, alarmlichten aan en de vluchtstrook op. Over 1 km een pompstation. Heel langzaam rijden we er de P op en zien de gescheurde lekke band, rechtsachter. Is nog goed afgelopen! Moeten een uur op de Belgische wegenhulp “Touring” wachten. Staan gelukkig in de schaduw want het is ruim 30 graden. De gearriveerde monteur werkt razend snel en de reserveband ligt er met 10 minuten om. Wij kunnen gelukkig weer verder en zijn om 18.30 uur op de geplande camping in Peronne voor de eerste overnachting. Wat een middag!

Zondag. Redelijk geslapen. Het bed in de camper is qua confort niet zoals thuis en daar moet ik gewoon nog even een wennen. Verder zijn er geen klachten. We rijden na de koffie verder en willen ergens ten zuiden van Parijs stoppen. Op de zuidelijke rondweg van Parijs komen we ineens in een mega-file terecht. Zo wordt het ruim een uur lang remmen, stapvoets rijden en stilstaan. Buiten is het tropisch warm. De stoel van de camper zit gelukkig heel goed en het lange zitten geeft vooralsnog geen extra problemen. Waar ik wel hinder van heb, is een ontstoken rechteroog. Hoe ik daar nu weer aan kom…? Goed, eind van de middag staan we op een mooi natuurpark van 9 hectaren in Nouan le Fuselier, midden in het Sologne gebied.