Het bevalt nog steeds goed, hier in Andalusie, Spanje. Wel is het erg warm en dat lijkt niet echt bevorderlijk voor de neuropathie in mijn voeten. Het is alsof ze sneller dikker worden bij het wandelen dan thuis. Een half uur lopen is dan ook het maximum voor mij. Gelukkig hebben we een auto gehuurd en dat gaat een heel stuk beter. Dinsdag maken Nel en ik een mooie tocht door het binnenland. Ik blijf het fascinerend vinden, het contrast tussen die krankzinnig drukke kust en het rustige en ruige binnenland. Mij doe je geen groter plezier dan tijdens een rit door de bergen bij een plaatselijk “eetgelegenheid” te stoppen, waar ik mij niet verstaanbaar kan maken, om vervolgens buiten onder de rieten luifel een tapas te eten. En dat doen we dan ook in Colmenar of all places.
Ma 6 mei – Zo 12 mei
1
Woensdag is een wat mindere dag. Ik voel het ’s morgens al, weinig fut als ik opsta. Dat blijft zo’n beetje de hele dag. Een rustdag dus. Gelukkig gaat het donderdag een stuk beter en loop ik weer naar het strand. Het is erg warm en ben blij als ik na enige tijd een bankje zie om even bij te komen.
Gezellig zo met de hele familie. De ene dag zitten we met z’n allen bij het zwembad van onze villa, de andere dag gaat ieder zijn eigen weg of doen we een gezamenlijke lunch. Uiteraard krijgen de kleinkinderen daarbij alle aandacht. Het is een luxe leventje zo, heel anders dan het frequente ziekenhuisbezoek of de thuisomgeving van de laatste maanden. Vandaag, zondag, zijn we met z’n allen naar de dierentuin in Fuengirola geweest. Een origineel aangelegd park in het midden van de stad. We hebben er een paar uur doorgebracht en ik heb voor mijzelf wat pauzes ingelast op het terras van het restaurant. Als we terug zijn in de villa, heb ik een paar voeten als lood. Benen omhoog dus en verder lekker niks doen.