En daar sta je dan – ietwat gespannen – op donderdagochtend 10.20 uur voor de opname bij de receptie van de afdeling Hematolgie LUMC. De secretaresse wijst ons de kamer. We schrikken, want het is wel een heel klein hokje waar mijn fauteuil van thuis nooit past. Er ligt wel een speciaal matras op het bed vanwege mijn ribfracturen.

Nel en ik zitten nauwelijks aan de koffie of het circus begint. Bloeddruk, bloed aftappen, temperatuur, ECG, gehoortest, lichamelijk onderzoek co-assistente, wegen, middageten, lichamelijk onderzoek assistent-arts, medicijnen, etc.etc. Daar tussendoor leg ik het afdelingshoofd het probleem van de kleine kamer en de fauteuil voor. Zij begrijpt het en zegt mij voor morgen een grotere kamer toe. Ook weer opgelost!

Eind van de middag wordt in mijn rechter bovenarm “de lijn” ingebracht (PICC-line). Een katheter waar straks de chemo, de medicijnen en andere middelen worden toegediend. Deze wordt ingebracht aan de binnenkant van de rechterbovenarm. Aan de hand van een echo apparaat wordt de lijn via een bloedader langzaam naar binnen geschoven richting het hart. ’s Avonds nog om 21.00 uur naar de afdeling Radiologie voor foto’s om te zien of de ingebrachte lijn helemaal goed zit. Dan zit deze eerste dag erop! Nog even tv kijken en daarna proberen te slapen.

Vrijdagochtend word ik om 06.30 uur gewekt. “Meneer Bloot, ik kom de controles doen”, zegt de verpleger terwijl ik mijn ogen uitwrijf. Bloeddruk, pols, temperatuur, twee buisjes bloed, drie medicijnen inspuiten. Even na 08.00 uur komt het ontbijt en daarna is het tijd voor de douche. Ik kan mij inmiddels zelf uit- en aankleden, op het wisselen van de sokken na. Want zo ver bukken lukt nog net niet door die ribfracturen. Maar in het bewegen zit gelukkig langzaam vooruitgang. Het moet goed komen, daar heb ik op ingezet!

Om 11.00 uur verhuis ik naar de andere en grotere kamer. Wat een verschil! Dit geeft meer lucht en de fauteuil is nu geen probleem. Schoonzoon Sander komt ‘m vanmiddag brengen.
Om 12.00 uur krijg ik mijn eerste chemo van deze fase: de hoge dosis “melfalan”, dit is ter voorbereiding op de stamceltransplantatie van maandag. Een smerig goedje dat de nog aanwezige Kahler-cellen een flinke dreun moet geven. Morgen gebeurt het nog een keer. Nadeel van dit spul is dat het nogal wat bijverschijnselen teweegbrengt. Met name de slijmvliezen die gaan ontsteken, al of niet met zweertjes in de mond en keelholte. Om dit leed te beperken moet ik tijdens het toedienen constant met koud ijswater en ijsklontjes mijn mond spoelen. Anderhalf uur lang. Brrrr. Mijn Nel is hier weer een onmisbare hulp bij!

Zaterdag. Vandaag dus het tweede deel van de melfalan, en ook weer met het koude ijs spoelen. Tijdens de toediening zorgen tv-beelden van de intocht van Sinterklaas voor een vrolijke afleiding. Daarna een relatief rustige middag die mij de gelegenheid geeft om even weg te dommelen. Het dagmenu van vandaag luidt: “kippenvink met gevogelte jus”. Wat ik me daarbij moet voorstellen weet ik niet, en daarom ga ik maar voor het alternatief: gestoofde magere witvis met aardappelpuree en worteltjes. Rond 18.00 uur wordt het gebracht, ik ga het meemaken…