Deze week is er weer een van chemobehandelingen. Om te beginnen maandagmiddag. Om 15.00 melden we ons op het inmiddels vertrouwde adres en 20 minuten later staan we weer buiten. Een nieuw record! Alles op schema, medicament ligt klaar en ook nog een lieve verpleging.
Ja ja, de haargroei komt gelukkig weer op gang. Gelukkig maar, want kaal is toch ook niet alles. Zeker niet in de winter. Ik mag na sluitingstijd komen zodat we rustig kunnen bijpraten, want ook de kapper leeft mee. Hij weet er netjes ‘model’ in aan te brengen. En dat voelt gewoon weer een ander mens en voor de spiegel staande zelfs een beter mens.
De verdere dagen van de week voel ik mij niet echt ideaal. Zal ongetwijfeld door de nieuwe chemo van afgelopen vrijdag en maandag komen. Beetje een down gevoel, waarbij de neuropathie en duizeligheid weer lijkt toe te nemen en het slapen slecht gaat. En de pijn rondom mijn ribben blijft, zodra ik op de been ben, een storende en constante factor. Vervelend, niet alleen voor mij, maar ook voor mijn omgeving. Het liefst zou je dan een potje willen gaan janken. Gelukkig krijg ik tussendoor gezellig bezoek uit Texel en er ontstaat ineens vernieuwd contact met iemand waarvan ik maanden lang niets meer had gehoord. Twee zaken die je weer wat opbeuren.
Vrijdagmiddag voor de derde chemo naar het LUMC. De derde in deze laatste fase. De chemo blijkt nog niet te zijn afgeleverd door de apotheek en dus moeten we een half uur wachten. Daarnaast wil men een nieuw bloedbeeld bepalen daarom beginnen we met twee buisjes bloed af te tappen. Met de verpleging bespreken we de opkomende neuropathie en spreken af dat als de pijn verergert, ik maandagochtend moet bellen zodat de geplande (laatste!) dosis van maandag nog kan worden aangepast naar een lagere dosering.
Zaterdag lijkt het tij zich plots wat te keren.
Ondanks de korte nacht voel ik me redelijk goed en is de neuropathie weer wat afgenomen. Hoe het komt? Nobody knows, misschien wel door de tompouce die we ’s morgens bij de buren eten. Een ritueel dat we sinds enige tijd weer op de zaterdag hebben opgepakt en waarbij we de lekkerste tompouce van Katwijk zoeken. Een in tweeërlei opzicht heerlijke afleiding. Op naar de dag van morgen…