Inmiddels al weer vijf dagen thuis van onze reis. En ja hoor, de tweede dag voelde ik het al komen opzetten. Eerst mijn keel, gevolgd door niezen en snotteren. Bingo dus! Twee maanden in Nieuw-Zeeland nergens last van en ik ben nog niet thuis of ik heb het te pakken. Misschien de airco van het vliegtuig of het grote temperatuursverschil met Kuala Lumpur; daar hadden we drie dagen met 37 graden en op Schiphol was het ’s morgens vroeg 4 graden. Gelukkig heb ik er deze keer geen koorts van betekenis bij, maar helemaal lekker voel je je niet.

Komende woensdag moet ik mij weer melden in het LUMC voor de controles, een nieuwe APD-kuur en een gesprek met de behandelend arts. Weer terug dus in het bekende patroon: een patroon dat nooit went en altijd weer spanning oproept.