We zijn al weer 10 dagen thuis en er is veel gebeurd. Het leukste is de geboorte van ons derde kleinkind. Die heeft netjes gewacht tot opa en oma thuis waren. Zijn naam is Daan en hij is geboren op 5 december. Een mooiere surprise is niet denkbaar. En natuurlijk is het een prachtig ventje. Dan ben ik inmiddels twee keer naar het ziekenhuis geweest voor controle en onderzoek. In januari krijg ik de uitslagen doorgebeld. Komende woensdag moet ik nog een keer terug. Dan wordt er op mijn verzoek een nieuwe botscan gemaakt. Ik wil namelijk weten of de breuken in mijn ribben beter, hetzelfde of slechter zijn geworden. Ook weer een spannend moment als daar de uitslag van komt. En verder ben ik gisteren weer een keer snip- en snipverkouden geworden. Met al die kuchende en proestende mensen ben ik zo aangestoken. En het kille weer hielp natuurlijk de laatste 10 dagen ook bepaald niet mee. Hopelijk blijft het een verkoudheid zonder koorts, want daar zit ik echt niet op te wachten. Nee, laat mij maar terugvliegen naar het betere klimaat van Spanje. Het is daar altijd zo’n graag of 10-12 warmer en dat maakt net het verschil. Maar eerst krijgen we de kerstdagen en Oud en Nieuw met de altijd bijkomende vraag: wat doen we met oma? Behalve op 1 januari want dan wordt oma 96 jaar!