Deze dagen probeer ik zo rustig mogelijk door te brengen. Dat kost mij overigens niet veel moeite want het grootste deel van de dag zit ik, vanwege mijn pijnlijke val, in een fauteuil met de benen rechtuit. Zitten gaat wat dat betreft beter dan slapen. In bed kan ik namelijk maar in een houding op mijn rechterzij liggen. En ik moet dan zeker niet gaan draaien… Beter is om er ’s nachts een paar keer (met moeite) uit te gaan.

Afgelopen zaterdag moest ik beginnen met de voorbereiding voor mijn opname van komende donderdag. Daarvoor heb ik een zogeheten PAD-medicatie gekregen: een reeks van medicijnen (tabletten en een smerig drankje) die ik dagelijks moet innemen. Dit om de kans op infectie tijdens de stamceltransplantatie zoveel mogelijk te verminderen en te voorkomen.
Met de pijnstillers en andere medicijnen die ik al slikte, zit ik nu sinds zaterdag op 14 medicijnen per dag die ook nog op verschillende tijden moeten worden ingenomen. Gelukkig houdt Nel dit aan de hand van haar eigen schema scherp in de gaten, daarbij geholpen door de alarmfunctie op de mobiele telefoon. We hebben er dus een extra administratie bij.

Van het ziekenhuis kreeg ik vandaag toestemming om eventueel mijn hoge fauteuil van huis mee te nemen. Daar ben ik blij om want door de verstelbare functies van die stoel kan ik er met mijn recente letsel redelijk goed in zitten. En dat moet je met een stoel van het ziekenhuis natuurlijk maar afwachten…