Wederom goed geslapen, wel met alle zijramen en dakluik open. Het is alsof je buiten ligt. Opvallend is ook dat de duizeligheid in deze rustperiode helemaal verdwenen is. Zo zie je maar wat zo’n chemo met je doet. Na de koffie ruimen we de boel weer in en laten de camping voor wat het is. Tomtom zegt dat het een uurtje rijden is naar huis. Zonder vertraging de brug bij Weesp over en om 12.30 uur staat ons mobiele huis weer thuis op de oprit. Lunch, siësta en de rest van de middag in de tuin doorgebracht.

Niet helemaal goed kunnen slapen. Heel vaak wakker en wat liggen malen. ’s Morgens dochter Saskia even naar Rotterdam Airport gebracht. Zij gaat in Zuid-Frankrijk een aantal vrienden bezoeken. ’s Middags klein rondje gefietst en als ik terugkom zie ik de groene T2 camperbus van andere dochter staan. Kleindochter Milou steelt natuurlijk de show en we praten in de tuin gezellig bij. Zij stonden afgelopen weekend in Sneek en zijn er erg enthousiast over.
De dag eindigt met de bekende opkomende, ietwat stekende pijn in de rug/zij. Iets dat ’s avonds wel vaker gebeurt…