Inmiddels ben ik begonnen met de eerste fysiotrainingen. En dan merk je hoe slecht je lichamelijke conditie Is. De dag na zo’n training ben ik werkelijk zo stijf als een plank, met name de bovenbenen en -armen. Dat zal nog wel een paar weken zo blijven. Spieren die ruim een jaar in ruste waren, moeten nu vol aan de bak. En dat merk ik o zo goed!

Afgelopen woensdag 29 mei zijn Nel en ik weer voor controle naar het LUMC geweest. De behandelend arts was gelukkig weer tevreden over de resultaten van de bloedwaarden. De Kahlercellen blijven in mijn lichaam aanwezig (het is immers een chronische ziekte), maar inmiddels in heel geringe mate en nauwelijks nog meetbaar. De medicijnen die ik nu dagelijks slik, moeten er voor zorgen dat de groei van die cellen geremd en onderdrukt wordt. En nu maar hopen dat die medicijnen een hele tijd effectief blijven. Na het gesprek met de arts verhuizen we naar de 11e etage voor een periodieke APD (botversteviging). En omdat ik toch aan het infuus zit, worden er gelijk een paar buisjes bloed getapt en moet ik urine inleveren. Extra controle dus.

Over zes weken moet ik weer terug voor controle. In juni hopen we een paar weken met de camper op stap te gaan richting de Pyreneeen. Heerlijk zwerven door het Franse land. De berichtgeving op dit blog zal de komende weken dan ook wat minder frequent worden. Geen bericht goed bericht moet je maar denken. Via de website www.wonderscan.com kun je aangeven een mailtje te willen ontvangen op het moment dat ik een nieuw bericht plaats.