Nieuw-Zeeland dus! Na een lange reis van 61 uur zijn Nel en ik inmiddels al weer 10 dagen aan het andere eind van de wereld. De reis is erg meegevallen en van een jetlag hebben we gelukkig niet veel gemerkt. Uiteraard wachtte ons een warm welkom door onze oudste dochter en haar partner. We genieten hier elke dag van de bijzondere natuur, de landschappen, de mensen en de gebouwen/huizen. En dat allemaal in een heerlijke temperatuur, want het is hier immers hoogzomer. Hebben al veel gezien, dagtochtjes gemaakt en komend weekend gaan we naar Napier en naar de vulkanische activiteiten nabij Rotorua.

Met mij gaat het verder goed, ik word overal mee naartoe genomen, veelal met de auto. Daarbij loop ik de ene dag een uur of wat en doe een andere dag lekker rustig aan of zit heerlijk in de tuin. Eind volgende week vliegen we naar Christchurch, daar staat als het goed is de gehuurde camper klaar voor onze rondreis over het zuideiland. Ook daar kijk ik erg naar uit!

Vandaag weer eens een ochtend in het LUMC doorgebracht. Daar moest ik mij om 09.00 uur melden voor een APD-infuus, een evaluatiegesprek over “een jaar na de stamceltransplantatie”, de twee laatste vaccinaties en natuurlijk ook even bloed prikken. Gelukkig verliep het allemaal vrij vlot, zonder lange wachttijden en uitgevoerd door heel aardig verpleegkundig personeel. We kennen elkaar inmiddels vrij goed en dan ga je anders met elkaar om dan dat je de eerste keer binnenkomt. Op 2 april moet ik weer terug voor controle.

Inmiddels maken Nel en ik ons op voor de reis naar Nieuw-Zeeland. Komende vrijdag vliegen we eerst 12 uur naar Kuala Lumpur, hebben daar dan 15 uur rust in een dagkamer, en vliegen dan nog eens 12 uur naar Auckland. Tenslotte wacht ons nog een binnenlandse vlucht van een uur. Kortom, een hele onderneming. Ik heb mij er in ieder geval zo goed mogelijk op voorbereid. Vanuit Nieuw-Zeeland zal ik nog wel een paar keer verslag doen en laten weten hoe het mij daar vergaat.

Allereerst iedereen de allerbeste wensen voor 2014! Voor mij is het nieuwe jaar vandaag pas goed begonnen. Eind van de middag belde mijn hematoloog met de uitslagen van mijn onderzoeken. Die waren gelukkig weer goed. Ook de botscan liet geen nieuwe ontwikkelingen zien. Hiep hiep hoera dus. Met dit positieve nieuws is tevens de weg vrijgemaakt voor onze volgende reis, te weten eind deze maand. Dan gaan Nel en ik naar onze oudste dochter in Nieuw-Zeeland. Als alles goed verloopt, zullen we er twee maanden blijven. Een heerlijk vooruitzicht, al was het maar omdat het daar nu hoogzomer is. Maar bovenal om onze dochter weer te zien na haar vertrek vorig jaar. Met een gehuurde camper zullen we ook een aantal weken het zuidereiland gaan verkennen.

Met mij gaat het weer beter dan de afgelopen weken. Na terugkomst uit het warme Spanje heb ik namelijk, na amper vier dagen, een fikse verkoudheid opgelopen. Vanwege mijn lage weerstand ben en blijf ik erg vatbaar. Niezen, kuchen en vooral snotteren, heel veel snotteren. Wekenlang heeft het mij beziggehouden. Daarbij was mijn smaak volledig op de loop, ook tijdens de Kerstdagen(!) en moest Nel iedere keer vertellen hoe het eten smaakte. Gelukkig is dit alles weer verdwenen en heb ik het hopelijk voor lange tijd weer gehad.

Ons verblijf in Spanje zit er bijna op. Wat hebben we hier de afgelopen weken genoten. Voornamelijk van het zomerse weer en bijbehorende temperaturen. Omstandigheden waar ik mij heel lekker bij voel. Het gaat dan ook goed met mij. Maar wat wil je als je bijna iedere dag met een blauwe lucht wakker wordt en alleen maar buiten leeft met temperaturen die meestal net boven de 20 graden komen.

We kunnen hier goed fietsen en dat doen we dan ook iedere dag. Wandelen blijft moeilijk, dat gaat de ene dag beter als de andere. Maar een half uurtje over een markt slenteren, gaat me al redelijk goed af. Maar fietsen gaat nog altijd een stuk beter.

Komende zondag is het uit met de pret en vliegen we terug naar het koude Nederland. Brr, moet er nog niet aan denken. De camper blijft hier in de stalling, die hopen we komend voorjaar weer op te halen om onze trip voort te zetten.

Woensdag 18 december moet ik mij voor de periodieke controles weer melden in het LUMC. Nog maar even niet aan denken…

Zijn inmiddels ruim twee weken onderweg en staan sinds een dag of tien aan de Spaanse oostkust. Met mij gaat het goed en het heerlijke klimaat helpt daar zeker aan mee. Nel en ik proberen iedere dag een flink stuk te fietsen en een eindje te lopen. Fietsen gaat prima, maar wandelen minder, hoewel ik gisteren nog een uur op blote voeten langs strand heb gelopen. Kortom, goede en minder goede dagen. Vandaag zijn we weer wat zuidelijker gereden en staan nu iets ten noorden van Alicante. Komen heel veel overwinteraars tegen die hier maanden blijven; onze planning is om medio december weer thuis te zijn. Tot die tijd proberen we zo veel mogelijk te genieten.

Het kan verkeren. Ben inmiddels van de koorts en de neusholte-ontsteking geheel genezen. Ook de antibiotica is uit mijn lichaam verdwenen en dus kunnen Nel en ik onze geplande campertrip richting Zuid-Europa weer oppakken. En dus zijn we vorige week vertrokken en inmiddels via Frankrijk in Spanje beland, waar we nu op de camping in Benicassim staan, ongeveer 90 km ten noorden van Valencia. Wie had dat 10 dagen geleden gedacht. Ik vond het toch wel moeilijk om te vertrekken. Toch altijd die angst dat er weer iets kan gebeuren. Maar nu ik sinds gisteren in mijn korte broek loop en de temperatuur vandaag ruim 25 graden haalde, is die angst geheel verdwenen en voel ik mij met de dag verder opknappen. Over een week zal ik een nieuwe update plaatsen.

Even een kort bericht. De koorts is inmiddels gelukkig verdwenen. Vandaag voor het eerst weer even buiten geweest. Het was de derde koortsvrije dag. Dat moeten er zeven worden, willen we weer nieuwe plannen kunnen maken. Vandaag heb ik ook de laatste antibiotica geslikt. Hopelijk gaat mijn energie hierdoor weer wat omhoog, want de laatste 14 dagen was het een en al loomheid en lamlendigheid. Ik had echt nergens zin in en kreeg steeds meer pijn in mijn rug van het vele liggen en zitten. Heel jammer omdat ik net tot een paar weken geleden zo lekker op dreef was met sporten, fietsen en bewegen. Daar moet ik dus weer heel snel aan gaan werken om het niveau van drie weken geleden terug te pakken. Morgen hoop ik in ieder geval een klein stukje te kunnen gaan fietsen.