Woensdag. Als ik uit bed stap, voel ik me behoorlijk loom, zo’n zombie gevoel wat ik al vaker heb gehad. Je bent dan niet vooruit te branden. Geen lekkere start voor een rustperiode. Het wordt dan ook een weinig actieve dag. Dan maar aan iets leuks denken. De behandeld arts heeft ons aangeraden om er de komende tijd even tussen uit te gaan, weer nieuwe energie opdoen voor de volgende fase van begin oktober. Nel en ik bespreken de mogelijkheden. Dan is het goed dat we de camper hebben staan. We besluiten, als het verder goed gaat, om eind van de week richting Frankrijk te rijden. Waarheen en hoe lang dat zien we dan al weer. We kunnen ons er nu al op verheugen en beginnen alvast wat dingen op te schrijven die we niet mogen vergeten mee te nemen.
Donderdag overheerst nog steeds het lome gevoel. Beetje nergens zin in. ’s Morgens toch maar op de fiets gestapt voor wat boodschappen en langs de opticien om de nieuwe bril op te halen. Krijg ’s middags bezoek van Addy en Coen, twee oud-collega’s van mijn werk. Het is erg gezellig, zitten heerlijk in de tuin en praten over van alles en nog wat. ’s Avonds maar een beetje vroeg naar bed gegaan. Het duurt dan ook niet lang voor ik in slaap val.
Vrijdag gaat het conditioneel gelukkig weer beter. Zeker ’s morgens. Lekker veel gefietst en naar de kapper. Als het zo doorgaat, zouden we morgen kunnen vertrekken. Dus daar koersen we nu maar op af. Eind van de middag lijkt de fitheid over en voel ik de vermoeidheid met wat lichte pijn weer toenemen.

Mochten we inderdaad zaterdag vertrekken, dan zal de verslaggeving wat onregelmatiger kunnen worden. Onderweg ben ik met de iPad immers afhankelijk van wifi verbinding. Misschien in dit verband een keer de tip van Walter herhalen om gebruik te maken van Wonderscan, waarmee je automatisch en gratis via e-mail op de hoogte wordt gehouden als iets nieuws op websites wordt geplaatst.