Hoogtijd voor een nieuwe update. De verkoudheid heeft mij wekenlang parten gespeeld. Niezen, hoesten en snotteren en af en toe zo’n lamlendig gevoel. Maar sinds een week lijkt het definitief voorbij. De uitslagen van mijn controles van begin april waren deze keer niet helemaal zonder opmerkingen. Zo liet mijn bloed een verhoogde leverfunctie zien, zeer waarschijnlijk veroorzaakt door het gebruik van paracetamol tijdens mijn verkoudheid. Dit  heb ik al eerder gehad tijdens een griepje waarbij ik ook paracetamol slikte. Volgens mijn hematoloog kan ik voortaan beter ibuprofen gebruiken en moet de paracetamol in de ban. Voor alle zekerheid toch maar aan de mariadistel thee gegaan. En verder liet mijn bloed een ‘uiterst klein spoortje’ Kahler-eiwit zien. Volgens de hematoloog was het zo gering dat er wellicht een dag later niets te zien zou zijn. Maar goed, het hoort er in niet te zitten en dus maar hopen dat bij de volgende controles in juli er niets meer te zien is.

Komende zondag 4 mei vliegen Nel en ik naar Spanje om onze camper uit de winterstalling te halen. Die hebben we daar eind november achtergelaten en het wordt dus hoogtijd dat ie weer in beweging komt. Het is de bedoeling om heel langzaam via Portugal naar Nederland terug te rijden. Misschien doen we er wel twee maanden over. Ik kan mij er in ieder geval erg op verheugen. Thuis is maar thuis en ik ben nu eenmaal liever onderweg om te genieten van alles wat ik tegenkom en meemaak. En daar leent een camper zich uitstekend voor!