Gisteren ontving ik een mail van een van mijn volgers die o.a. meldde dat ik al enige tijd niets op mijn blog heb gezet. En dat klopt. Daarom maar snel even de laatste drie weken samengevat.

Inmiddels weer helemaal gewend aan het leven thuis. Blijft altijd een hele overgang van het leven in een camper naar de huiselijke beslommeringen. De controles in het ziekenhuis zijn inmiddels achter de rug en het wachten is weer op de uitslagen die volgende week door mijn hematoloog worden doorgebeld. Naast die controles kreeg ik ook mijn APD-infusie. Het was tevens de laatste omdat zo’n APD niet langer dan twee jaar mag worden toegediend. Anders bestaat de kans dat het kaakbot wordt afgebroken. Daar moet je toch niet aan denken! En voor het overige gaat het nog altijd ‘goed’ met mij en heb ik niet meer klachten dan die ik hier al vaker heb genoemd.

Afgelopen week waren Nel en ik trouwens weer in het ziekenhuis. Maar nu waren de rollen omgekeerd, ik ging met Nel mee. Zij is namelijk de laatste week van de vakantie voor de ingang van een Intermaché gevallen en heeft sindsdien een erg pijnlijke bovenarm. In Frankrijk waren er al foto’s van gemaakt maar bleek er niets gebroken te zijn. Maar de pijn hield aan. Daarom thuis via de huisarts naar de orthopeed gestuurd die na foto’s en een aantal oefeningen constateerde dat er waarschijnlijk een scheurtje in het schouderkapsel zit. Dit moet met oefeningen op den duur vanzelf overgaan. Over twee maanden moet ze weer terug om dan hopelijk te kunnen melden dat de pijn minder is geworden.

Sinds twee weken is de complete familie weer verenigd in Nederland. Onze oudste dochter uit Nieuw-Zeeland is namelijk op bezoek. Zij logeert, samen met haar partner, bij ons tot medio juni. Over een week gaan we met alle kinderen en kleinkinderen naar Friesland, daar hebben we voor een week een vakantiehuis gehuurd in de buurt van Sneek. Nu nog hopen op een beetje redelijk weer.