Vandaag een beetje rotdag! Na het opstaan extra pijn in bot bij het schouderblad. Blijft maar steken. Het wordt genoemd als een van de bijwerkingen van de behandeling. Om chagrijnig van te worden. En dat met weer zo’n mooie zomerdag. Hele dag wel in de tuin gezeten maar de fietstocht moeten afblazen. Nog wel even gewandeld voor een paar boodschappen. Morgen wacht er hopelijk een betere dag…

Weer een nacht met weinig slaap achter de rug. Maar echt vermoeid word ik niet wakker. Integendeel. Ik voel dat het een goede dag gaat worden en de zon schijnt al vroeg de slaapkamer binnen. Een super warme zomerdag staat ons te wachten. Na het ochtendritueel een stukje lopen, achter de laptop en tussen de middag een uurtje plat. ’s Middags weer de fietsroute in korte broek en verder wat in de tuin gezeten. Niet slecht! Bezig met informatie aan het verzamelen over verantwoorde voeding; wat mag ik nu wel en wat niet? Later hierover meer.

Weer erg onrustig geslapen. Het inmiddels gebruikelijk ziekenhuisbezoek staat vandaag weer op het programma. Het is een mooie zomerdag en we zijn om 13.00 uur in het LUMC. De dames Lena en Mare van de verpleging zijn weer alleraardigst voor “meneer Bloot”. Soms heeft mijn naam ook voordelen… ’s Middags verder heerlijk in onze tuin gezeten en mooi rondje van 12 kilometer gefietst. Gekkenhuis op de boulevard. Honderden fietsen op, over en door elkaar. Wat telefoontjes gedaan en nu zit ik dit stukje nog lekker buiten te typen. Betere dag dan gisteren als het gaat om de pijn. Op naar morgen….

Rustig weekend voor de boeg. Ben af en toe weer wat duizelig maar verder goed genoeg om achter de pc te zitten of de fiets te pakken. Beetje stijf/strak gevoel in het lichaam. Zaterdag was altijd onze vaste dag waarop ik altijd om haringen ging die we ’s avonds op een toastje met een goed glas wijn opaten. Maar helaas, haring is te riskant met het oog op infecties vanwege mijn verminderde weerstand. En alcohol is sowieso – op medisch advies – van de dagelijkse menukaart geschrapt. De haring is gerookte makreel geworden en die houden we er op zaterdag in! Nog wat bezoekjes gekregen, zondag even naar kleindochter Milou en een kabeljauwschotel in de oven klaargemaakt. Kijken ’s avonds naar de laatste uitzending van de Avondetappe. De Tour de France is afgelopen, dat zal even wennen zijn. Volgend jaar de 100e Tour…!

Vandaag weer een ziekenhuisbezoek voor een gesprek met de arts, bloed af laten nemen en om 13.30 uur melden op de dagbehandeling voor een nieuwe chemo. Alles bij elkaar zijn we hier zo’n drieënhalf uur mee zoet, uit en thuis. Altijd weer een hele opluchting als ik het ziekenhuis weer uitstap en in de frisse lucht ben. Deze keer hebben we de lift eens laten gaan en zijn rustig vanaf de 11e etage via de trappen naar beneden gelopen.

De dagen vul ik onder meer met een dagelijkse fietstocht van meestal rond de 10 km en geniet van de beelden van de Tour de France. Hoewel die af en toe erg confronterend zijn als ik de vele campers zie staan boven op de vele prachtige cols. Daar hadden wij immers onze eerste “vrije” camperreis naartoe gepland. Maar goed, Nel en ik hebben inmiddels een redelijk strak leefritme ingevoerd. Ontbijt, lunch, tussen de middag even siësta, ’s middags de (bewuste) boodschappen doen, fietsen en op tijd aan het avondeten.

De ene dag voel ik mij beter als de andere. Het gaat dan vooral om die soms irritante botpijn die bij mij in de zij en het borstbeen af en toe zo hinderlijk voelbaar is. Helemaal als ik ’s morgens (na de ontbijtservice!) het bed uitstap. De nachtrust is wat onregelmatig. Regelmatig wakker, soms uren lang, en dan weer indommelen. Daarnaast overdag soms wat lichte duizeligheid. Hoort bij de bijwerkingen volgens de artsen. Maar, ik mag nog steeds niet mopperen.

Vandaag staat er weer een korte behandeling in het LUMC te wachten. Eerst altijd een korte bloedcontrole (hoe staat het met de rode en witte bloedcellen?), daarna even pauze in het restaurant en om 13.30 uur melden we ons op de dagbehandeling op de 11e etage. Daar ga ik op een van de 25 kamers in een luxe behandelstoel zitten en wordt de dosis chemo vakkundig en volgens protocol via infuus toegediend. Vrijdags is dat er een en op maandag twee. Begin van de middag zijn we weer thuis. Ik blijf mij er gelukkig nog steeds redelijk goed onder voelen…

Laat ik iets heel belangrijks hier niet onvermeld laten. En dan heb ik het over de vele blijken van medeleven. Zowel uit mijn directe omgeving als bijvoorbeeld door mijn oud-collega’s van ProDemos in Den Haag. Ronduit hartverwarmend! De kaartjes, waaronder echt hele originele, zowel in beeld als in tekst. En dan weer een bos bloemen van iemand. Of ineens dat aardige sms’je of mailtje. Weet dat ik hier allemaal erg van geniet!! Belangstelling doet je soms zo goed in bepaalde situaties…