Er is een tijd van komen en een tijd van gaan! Met een camper ben je snel klaar voor vertrek. Ik heb gelukkig goed geslapen wat belangrijk is omdat de siësta er vandaag bij inschiet. Nog even langs de receptie om de kaart van de slagboom in te leveren en au revoir te zeggen. We rijden richting Amiens en belanden op de speciale camperplaats in Conty, zo’n 22 km voor Amiens. Hier fietsen we nog een rondje door het natuurgebied en langs de vele kleine vennen nabij Conty.

Zaterdag. Om 09.00 uur rijden we verder en komen via Lille en Antwerpen terug in Nederland. Staan meteen in de file bij Rotterdam en zijn in de middag weer thuis. We kijken terug op twee heerlijke weken waarin we even in een andere wereld leefden en soms aan andere dingen konden denken dan aan ziekenhuizen, artsen en behandelingen. Twee weken die mij duidelijk goed hebben gedaan! ’s Avonds weer in het vertrouwde bed van thuis.

Na een goede nachtrust kunnen we de spullen uitpakken, de wasmachine laten draaien en koffie met de kinderen drinken. Voor het weer hadden we niet terug hoeven komen; het is fris en moeten zelfs de kachel aan doen. De ontstoken ogen zijn nog niet heel erg verbeterd; we krijgen via de huisarts een nieuw zalfje dat ik drie in plaats van twee keer per dag moet aanbrengen. Ben benieuwd!

Maandag zitten we weer in de huiskamer alsof we niet zijn weggeweest. Buiten is het ronduit herfstachtig met een druilerige regen en een krachtige wind. Raar om weer een hele dag binnen te moeten zitten. Wat dat betreft was het beter geweest als we afgelopen vrijdag verder zuidwaarts konden rijden. Maar ja, komende woensdag begint het ziekenhuisleven weer als ik mij moet melden voor de beenmergpunctie en andere onderzoeken. Nog maar even niet aan denken!