Donderdag. Vandaag was een dag zonder dat ik iets speciaals te melden heb. Of het moet de pijn zijn in mijn rug onder de schouderbladen die mij de hele dag vervelend parten speelt. En ’s avonds weer genoten van het verkiezingsdebat bij Knevel en Van den Brink. Daar gebeurde veel en de leugen van Rutte werd zojuist verrassend toegegeven in een persbericht van de VVD-campagneleiding. Zal Roemer blij mee zijn, nu de negatieve aandacht richting Rutte aan het verschuiven is. En Samsom lacht in zijn vuist(je)…

Vrijdag. Redelijk goed geslapen. Ik denk al met al van 00.30 tot 06.30 uur, wel er twee keer even uit, maar daarna de slaap weer kunnen vatten. De pijn in de rug lijkt gelukkig weer verdwenen. Om 08.15 uur naar het LUMC, want we moeten ons 09.00 uur melden.

Bloedprikken

Eerst nog bloedprikken en om 08.50 uur zitten we in een bomvolle wachtkamer met 16 andere mensen. Moeten ruim drie kwartier wachten voor we gehaald worden. Deze keer door de verpleegkundig-specialiste. Horen intussen schrijnende verhalen van medepatiënten die dit vaker meemaken. Onbegrijpelijk dat niemand in de tussentijd even komt melden dat de afspraken wat uitlopen. Is toch een kleine moeite!
Met de specialiste hebben we eerst een duidelijk en goed gesprek over wat mij begin oktober te wachten staat als de stamcellen geoogst gaan worden. Een verhaal waar je niet vrolijk van wordt als alle mogelijke bijwerkingen worden genoemd. Zo is de chemo die ik dan krijg acht keer zo sterk, zal mijn haar gaan uitvallen en andere narigheid. Als het gesprek beëindigd is, komt de verpleegkundige van camperavontuur “Kreta” die mij de twee chemo’s toedient. In de tussentijd laat ze mij een paar foto’s zien van haar camperavontuur. Goed om de gedachte weer even op leuke dingen te zetten.

Om 11.45 uur zijn we weer thuis. Af en toe ’s middags wat duizelig maar voel gelukkig geen echte pijn zoals gisteren.