Woensdag valt er met de huiduitslag nog geen enkele verbetering waar te nemen. De hele dag heb ik er ook koude rillingen van. De buik is bovendien vuurrood en geeft naast de jeuk het gevoel alsof je te lang in de zon hebt gezeten. Dan heb je ook altijd van die rillingen. ’s Avonds heb ik gelukkig geen koorts meer. Dat is in ieder geval al wat. En dat andere probleem, het ontstoken tandvlees, ga ik de hele dag te lijf met goed poetsen, spoelen met Corsodyl en kamillethee.
Donderdag. De uitslag breidt zich nog steeds uit, ik zit werkelijk helemaal onder. We besluiten toch maar het ziekenhuis te bellen voor ik de medicijnen inneem. Of we voor 12.00 uur langs kunnen komen omdat nu ook onze hematoloog de huid wil bekijken, kunnen we meteen de bloedplaatjes weer laten meten. Dus in de auto en via de bekende weg naar Leiden. De bloedplaatjes zijn gelukkig gestegen, van 41 naar 61 om precies te zijn. De hematoloog denkt aan een bijwerking van een van de medicijnen en adviseert om vanaf nu geen medicijnen meer in te nemen tot de uitslag verdwenen is. Daarna moet het medicijngebruik gefaseerd worden opgestart. En hij heeft een afspraak bij dermatologie gemaakt om daar de uitslag ook even te laten zien en dan meteen een biopt te laten maken. Alleen kan dit niet eerder dan 15.30 uur. Het is nu 12.00 uur en dus kunnen we wel even naar huis. Maar eerst nog langs de afdeling kaakchirurgie waar op advies van de tandarts mijn kies moet worden getrokken. Met veel moeite weten we alvast in april twee afspraken vast te leggen; dit voor het geval de bloedplaatjes volgende week nog meer stijgen.
Om 15.00 uur rijden we weer terug naar het LUMC en melden ons op de 2e etage bij “huidziekten”, een nieuw gebied. Eerst krijgen we de co-assistent met tal van vragen, dan wordt de dermatoloog geroepen en tenslotte komt de super-dermatoloog: drie vrouwen op rij. De laatste vermoedt ook sterk dat de huiduitslag een bijwerking van de medicijnen is. Om dat zeker te krijgen wordt er een biopt afgenomen . Daarnaast worden er twee soorten zalf voorgeschreven die we via de ziekenhuisapotheek kunnen ophalen. Voor de uitslag van de biopt wordt er over 10 dagen een telefonisch consult gemaakt. Maar aangezien we komende woensdag al een gepland gesprek hebben met onze hematoloog, inclusief onderzoek en beenmergpunctie, horen we de uitslag wellicht daar. En zo zijn we om even na vijven weer thuis. Het was me het dagje weer wel. ’s Avonds kan de eerste zalf worden ingesmeerd.
Vrijdag begint de dag dus zonder inname van de gebruikelijke medicijnen. Dat voelt heel raar als je dat maandenlang wel hebt gedaan. Net of het ontbijt niet compleet is. De uitbreiding van de uitslag lijkt vandaag eindelijk te stoppen. We smeren en smeren nog eens. Ook het vurige wordt minder zodat ik het tenminste niet meer zo koud heb. Ook zaterdag zet deze tendens zich langzaam voort. Hoewel mijn lichaam nog wel onder zit, lijkt het er op dat ik nu het ergste achter de rug heb. En ’s middags voel ik me weer goed genoeg om samen met de buren een nieuwe tompouce aan een kritische test te onderwerpen.
Hi Nico, wij hadden hier vanochtend ook tompoucen, heb je het gezien? En ik ben net als een van de anderen “hierboven mij” erg benieuwd naar de tussenstand van de tompoucen, als liefhebber… 😉 Succes verder! Lilian
Beste Nico en Nel, we volgen steeds je blog, en vinden het o zo jammer dat er steeds weer iets vervelends bij komt! Weet zelf ook wel wat jeuk is. Dat is heel vervelend. Hoop dat het al wat minder is inmiddels of liever al weg is.
We zouden graag speciale gave willen hebben; zoiets als je hand op de zere plek leggen en dat het dan over is. Maar, ja zoiets bestaat immers niet.
We hopen alleen dat je nooit de moed opgeeft. Ook al is het niet makkelijk voor je en ook niet voor Nel.
Toch willen we je graag laten weten dat we aan je denken en je bij deze heel veel sterkte wensen.
Zodra het gelegen komt voor jullie zouden we graag weer eens wat afspreken.
In Katwijk of in Frankrijk!!
Een lieve groet Henk en Agaath.
Dag Nico,
nou zeg. Houdt het dan nooit op?! Inmiddels is het laatste bericht alweer een paar dagen oud dus ik hoop dat de verbetering zich heeft doorgezet. Als die uitslag van de medicijnen komt wordt het natuurlijk weer spannend of de uitslag wegblijft als de medicijnen weer worden opgestart. Op die manier gaan ook de eerste weken van april weer voorbij zonder er eens goed op uit te trekken.
Sterkte en de groeten aan Nel.
Beste vader van Sas,
Brrrr, men zegt vaak dat jeuk erger is dan pijn, mede omdat het zo lastig is om te bestrijden. En dan proberen om niet te jeuken, aaargh!
Ooit heb ik eczeem gehad, dus ik kan me een beetje voorstellen hoe het voor u (geweest) is.
We hopen dat het nu een stukje beter met u gaat.
Welke tompouce is er getest zaterdag? 🙂
Veel sterkte en groetjes aan uw vrouw,
René&Miriam
Lieve Nico,
Morgen denk ik extra sterk aan jullie en hoop -dus- op een goede uitslag! Raar woord: ‘uitslag’, want je had er ineens in een dubbele betekenis mee te maken… Hopelijk helpen de smeersels goed en kun je die nare jeuk en branderigheid binnenkort achter je laten. Als vanouds veel sterkte en liefs, jullie zijn kanjers!
Clara