Al een paar dagen had ik het gevoel dat ik verkouden zou worden en vanaf zondag ging het verder. Ik begon die dag te kuchen (Nel noemt het blaffen) en te proesten, voelde me rillerig en kreeg ’s avonds koorts. Wat krijgen we nou? Lijkt duidelijk op de heersende griep. Maandagochtend de koorts opgenomen: 38.1, niet goed dus om zo de dag te beginnen. Voor de zekerheid maar even het LUMC gebeld voor advies. Onze contactpersoon zegt toe het met de behandelend arts op te nemen en kort daarop worden we teruggebeld dat ik aan de antibiotica moet. Er wordt een recept gefaxt naar de apotheek en een uur later kan ik de eerste tablet innemen. Het is een kuur van een week. Hopelijk gaat de koorts nu snel zakken. In de avond loopt de temperatuur op naar 38.6 en ik voel me lamlendig en heb koude rillingen.

Dinsdag blijft de temperatuur de hele dag nog boven de 38, ook woensdag word ik nog wakker met 38.3. Maar ’s middags begint de antibiotica zijn vruchten af te werpen; de koorts duikt onder de 38 en dat zal verder zo blijven. Zo niet het snotteren en hoesten. Ik heb wat keukenrollen vol gesnoten, de hele dag door. Daarbij weinig of geen fut en veel onder de dekens. Donderdag belt het LUMC hoe het met mij gaat. Juist die dag gaat het langzaam de betere kant op en krijg ik mijn energie weer wat terug. Vrijdag voor het eerst sinds vijf dagen even de buitenlucht in. Vandaag nog steeds gekuch en gesnotter, maar duidelijk minder dan begin van de week. Morgen loopt de antibiotica-kuur af en dan maar hopen dat het ergste achter de rug is.