Toen ik Nico vandaag vroeg of er nog dingen waren die hij persé wilde dat ik hier zou schrijven, antwoordde hij: ‘Moe, ik ben zo verschrikkelijk moe, dit in combinatie met een heel misselijk gevoel dat maar niet weggaat. Ik moet de hele dag moed verzamelen om iets te doen. Het opzien tegen eten is eigenlijk nog erger dan heel moe zijn. Het eten is een crime, en het innemen van die steeds zich opdringende medicijnen eigenlijk nog meer. De artsen mogen tevreden zijn, ik ben dat niet.’
En ja….dan wordt het lijstje van de dingen van hierboven, dat voor de meesten zo makkelijk zal lijken, ineens wel heel erg lastig… En dan kunnen wij wel zo leuk zeggen dat het ‘alweer Dag 6’ is, maar als je je zo verschrikkelijk moe voelt dat zelfs tanden poetsen een enorme opgave is, dan wil je waarschijnlijk alleen maar dat het ‘Dag 20’ is, je dit achter de rug hebt en je weer lekker in je eigen huis kunt zitten zonder dat je vrouw en dochters een mondkapje voor moeten als ze bij je op bezoek komen of je er zelf één voor moet als je genoeg moed hebt verzameld om dat blokje om te schuifelen.
Maar….de artsen zijn tevreden en de problemen die Nico tegenkomt horen er helaas bij na alles wat ze hem en zijn lichaam aan hebben gedaan (en nog steeds doen), en dus blijven we positief! En lachen we om de schoonmaakster die het nodig vindt om de vloer te komen dweilen als Nico nét zijn lunch aan het opeten is, glimlachen we om de jonge meiden van de keuken die heel schuchter het eten komen brengen, weet Nico inmiddels dat ‘die meneer die bij de Bloedbank (waar hij uit zijn raam op kijkt) werkt iedere dag wel een paar keer staat te roken in de deuropening’ en weten we inmiddels dat de AH-to-Go op Leiden CS bakjes yoghurt met muesli verkoopt die ze in het ziekenhuis niet hebben maar die Nico wél lekker vindt en mag hebben.
En zo gaan we er gewoon vanuit dat het steeds wat beter zal gaan, dat Nico zich steeds een beetje beter en fitter zal gaan voelen en dat die ‘Dag 20’ snel dichterbij komt!
Groet vanuit het LUMC, uiteraard ook namens Nico,
Saskia
5 gedachten over “Wo 21 nov – zo 25 nov”
Geef een antwoord
Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.
Beste vader van Saskia,
Wat een heftige periode voor u en jullie!
Heel veel sterkte toegewenst.
Vriendelijke groeten,
René&Miriam
Dag Nico, Nel en Saskia,
Niet echt een beeld om vrolijk van te worden. Het doet er helemaal niet toe of dit er bij hoort, het is gewoon heel ellendig en je wilt helemaal niet dat dit gebeurt. Nico het is makkelijk praten vanaf de zijlijn maar voor zover mogelijk leven we met je mee. Hou de moed er in, hoe moeilijk ook nu. En we hopen dat je weer spoedig een opgaande lijn vindt zodat die ellendige vermoeidheid en misselijkheid afneemt.
Nel en Jo.
Lieve Nico,
Een mens vindt het zo normaal als alles in en aan hem goed functioneert. Jij komt er op keiharde manier achter dat dit niet zo is. Eigenlijk onnodig te zeggen hoe ik (en met mij vele oud-collega’s en vrienden van ProDemos!) met jou, Nel en jullie gezin meeleef! Ik vind het fijn (en dapper) dat Saskia de buitenwereld op de hoogte houdt, maar het is ook moeilijk te lezen wat je allemaal moet doorstaan. Heel veel kracht en sterkte gewenst en dat de AH-to go yoghurtjes maar blijven smaken!
Veel liefs,
Clara
Hallo Saskia, dankjewel voor het delen hoe het met Nico gaat. Heel veel succes verder en we tellen mee af… groeten! Lilian (oud-collega ProDemos)
Hoi nico,
Dit is erg afzien van alles wat je leven kwaliteit biedt, wij kunnen alleen maar laten weten dat we met je meeleven, en ook de dagen aftellen,
Lieve groeten ook voor nel