Inmiddels bijna twee maanden verstreken na mijn vorige bericht. En het gaat nog altijd ‘goed’ met mij. Medio augustus moet ik weer naar het ziekenhuis. Als je zo’n lange tijd niet voor controle geweest bent, vergeet je soms zomaar je ziekte. En op zich werkt dat heel ontspannend. Maar als dan ineens mijn neuropathie in de voeten weer opspeelt, denk ik: “o ja…”

Nel en ik zijn na het vertrek van onze oudste dochter naar Nieuw-Zeeland een paar weken met de camper op stap gegaan. Dit maal zijn we in Duitsland gebleven, wat overigens een prima camperland is. We hebben er onze nieuwe e-bikes goed kunnen uittesten. Het fietsen is ineens een stuk leuker geworden. Je kunt grotere afstanden afleggen en hebt in feite altijd de wind in de rug. Die fiietsen gaan goed van pas komen als we de komende winter weer in heuvelachtig Spanje hopen te zijn.

Nel gaat weer wat beter. Dankzij de nieuwe medicatie en wat aanpassingen in het eetpatroon blijft haar bloeddruk al enige tijd op normaal niveau. Haar arm gaat gelukkig vooruit, zij het heel langzaam. Hoe irritant het nog is, ze kan al veel meer dan drie maanden geleden. Volgens de orthopeed moet ze hier zeker een jaar voor zetten.