Nieuwe berichten uit het Iberisch schiereiland. Zijn nu met de camper bijna twee weken onderweg vanuit Alicante, waar we op 17 januari geland zijn. Tien dagen later dan we ons voorgenomen hadden. Nel en ik waren allebei behoorlijk aan ons eind door de vele beslommeringen en het geregel thuis vanwege de val van mijn moeder en haar opname in resp. het ziekenhuis en het verzorgingstehuis. Vanaf 1 januari, de dag dat mijn moeder viel, tot de dag van ons vertrek draaide eigenlijk alles om haar. Zeker Nel heeft haar handen er vol aan gehad!

Maar terug naar Spanje! Hadden we de eerste 2 dagen een beetje regen en was het zelfs een beetje fris overdag, daarna heeft het weer zich volledig hersteld en genieten we al dagenlang van de Spaanse zon. Vandaag was het om 15.00 uur zelfs 23 graden. Alleen staat er een krachtige wind met af en toe flinke uitschieters. Sinds gisteren zijn we Andalusia binnengereden en staan nu op een camperpark in Vera, tezamen met ik schat zo’n honderd andere campers. Het is onze bedoeling om langzaam zuidwaarts richting Portugal te rijden.

Met mij gaat het redelijk tot goed. Begin deze week ben ik alleen door mijn rug gegaan. Het schoot er ineens in bij het afdrogen in de douche. Ik liep zo krom als een oud mannetje. Met paracetamol-tabletten heb ik de ergste pijn onderdrukt en gaat het nu weer beter, hoewel ik er nog wel last van heb. En voor de rest blijft mijn handicap dat ik niet lang kan wandelen of lang kan staan. En over de neuropathie in mijn voeten zal ik het niet meer hebben.

Een goed en een slecht bericht. Eerst maar het goede bericht en dat gaat over mijn nieuwste uitslagen. Gisteren belde de hematoloog dat de uitslagen van bloed, urine en bodyscan goed waren. Zij het dat in de urine weer een uiterst klein spoortje Bence Jones (Kahler-eiwit) is aangetroffen. Nu is dat vaker gebeurd en dan was het bij de volgende controle weer verdwenen. Dus hoop ik dat dit bij de controle van april ook zo weer zo is. De uitslag van de bodyscan liet geen veranderingen zien t.o.v. een jaar geleden. De botstructuur was (nog) niet verbeterd maar ook niet verslechterd. Stabiel dus. Van de verkoudheid en naar nu blijkt het influenza virus ben ik inmiddels helemaal verlost. Heeft wel een aantal weken geduurd.

Dan het slechte bericht. Wij zouden gisteren naar Spanje zijn teruggevlogen, maar hebben die vlucht helaas moeten annuleren. Mijn hoogbejaarde moeder van 96 is namelijk op nieuwjaarsdag (haar verjaardag!) in de keuken gevallen en heeft daarbij haar heup gebroken. Nel en ik werden al vroeg uit bed gebeld en toen stond de ambulance bij mijn naast wonende moeder al voor de deur. Zij is nog diezelfde dag geopereerd en ligt nog in het LUMC. Er is inmiddels wel een plek beschikbaar in het verzorgingstehuis waar zij dezer dagen naartoe wordt gebracht. Zij zal niet meer thuiskomen. Voor Nel en mij betekent dit veel gedoe, geregel en bezoekjes aan het ziekenhuis, waar we sinds 1 januari volop mee bezig zijn. Zolang moeder niet in het verzorgingstehuis zit, kunnen we niet weg. Daar is dus het wachten op. Met een beetje geluk gaat dit allemaal volgende week gebeuren en kunnen we snel een nieuwe vlucht boeken.