Vandaag weer eens een ochtend in het LUMC doorgebracht. Daar moest ik mij om 09.00 uur melden voor een APD-infuus, een evaluatiegesprek over “een jaar na de stamceltransplantatie”, de twee laatste vaccinaties en natuurlijk ook even bloed prikken. Gelukkig verliep het allemaal vrij vlot, zonder lange wachttijden en uitgevoerd door heel aardig verpleegkundig personeel. We kennen elkaar inmiddels vrij goed en dan ga je anders met elkaar om dan dat je de eerste keer binnenkomt. Op 2 april moet ik weer terug voor controle.

Inmiddels maken Nel en ik ons op voor de reis naar Nieuw-Zeeland. Komende vrijdag vliegen we eerst 12 uur naar Kuala Lumpur, hebben daar dan 15 uur rust in een dagkamer, en vliegen dan nog eens 12 uur naar Auckland. Tenslotte wacht ons nog een binnenlandse vlucht van een uur. Kortom, een hele onderneming. Ik heb mij er in ieder geval zo goed mogelijk op voorbereid. Vanuit Nieuw-Zeeland zal ik nog wel een paar keer verslag doen en laten weten hoe het mij daar vergaat.

Allereerst iedereen de allerbeste wensen voor 2014! Voor mij is het nieuwe jaar vandaag pas goed begonnen. Eind van de middag belde mijn hematoloog met de uitslagen van mijn onderzoeken. Die waren gelukkig weer goed. Ook de botscan liet geen nieuwe ontwikkelingen zien. Hiep hiep hoera dus. Met dit positieve nieuws is tevens de weg vrijgemaakt voor onze volgende reis, te weten eind deze maand. Dan gaan Nel en ik naar onze oudste dochter in Nieuw-Zeeland. Als alles goed verloopt, zullen we er twee maanden blijven. Een heerlijk vooruitzicht, al was het maar omdat het daar nu hoogzomer is. Maar bovenal om onze dochter weer te zien na haar vertrek vorig jaar. Met een gehuurde camper zullen we ook een aantal weken het zuidereiland gaan verkennen.

Met mij gaat het weer beter dan de afgelopen weken. Na terugkomst uit het warme Spanje heb ik namelijk, na amper vier dagen, een fikse verkoudheid opgelopen. Vanwege mijn lage weerstand ben en blijf ik erg vatbaar. Niezen, kuchen en vooral snotteren, heel veel snotteren. Wekenlang heeft het mij beziggehouden. Daarbij was mijn smaak volledig op de loop, ook tijdens de Kerstdagen(!) en moest Nel iedere keer vertellen hoe het eten smaakte. Gelukkig is dit alles weer verdwenen en heb ik het hopelijk voor lange tijd weer gehad.