Sinds afgelopen dinsdag weer thuis. Het was heerlijk om met onze camper een paar weken door het Franse land te zwerven. Een prima afleiding en zoveel beter dan dagenlang thuis te zitten. We zijn tot de Pyreneeen gekomen, een paar kilometer ten noorden van Andorra. Gelukkig is alles goed gegaan en was er geen reden om eerder naar huis te gaan. Maar dinsdag moesten we thuis zijn vanwege de afspraak in het ziekenhuis de ochtend erna. Wel een wrange overgang van het vrije camperleven naar het ziekenhuis, met alle associaties die daarbij horen. Maar goed, na het gesprek met de hematoloog zijn er weer een paar buisjes bloed afgenomen en heb ik drie nieuwe vaccinaties gehad, waaronder een tegen DKTP en een inenting tegen hersenvliesontsteking. Van de APD die meteen gegeven zou worden, wist niemand in het ziekenhuis iets af. Daarvoor moet ik nu volgende week terug en kan dan meteen een 24-uurs urine inleveren. Over twee maanden is er een nieuwe afspraak gemaakt en daartussen zal ik een keer bellen voor de uitslagen, want daarop twee maanden wachten vind ik maar niks.

Dat was dus allemaal woensdagochtend. ’s Middags heb ik mijn fysiotraining weer hervat. Daar bleek dat mijn conditie er de afgelopen weken op vooruit is gegaan. Het was een behoorlijk zwaar uurtje, waarin met verschillende apparaten getest werd hoever ik qua kracht en conditie kon gaan. Morgen, vrijdag, begin ik dan met een nieuw trainingsschema.

Onze plek op het dak van de Tour, de Col de Pailhares